Recenzje gier planszowych

  • Ubongo extreme
    Miłośnicy Ubongo i Ubongo 3D mogą teraz, dzięki wydawnictwu Egmont, sięgnąć po kolejną odsłonę tej gry-układanki. Na polskim rynku pojawiła się właśnie Ubongo extreme – a gwoli ścisłości wersja „travel” tego konceptu, za naszą zachodnią granicą znana też pod nazwą Ubongo Extreme: Fun-Size edition. Pierwotnie Ubongo extreme (wyd. Kosmos) wydano bowiem w formacie wielkopudełkowym – ...
  • Ubongo Junior 3D (recenzja)
    Dzieci lubią klocki. Trudno to przeoczyć. Wszystko, co pozwala się układać, przekładać, nakładać i składać, tworząc z siebie coś więcej – dzieciaki po prostu fascynuje. Zresztą dorosłych, jak się okazuje po popularności serii Ubongo, fascynuje też, choć w ich przypadku chyba jakby z nieco innych powodów. Zmaganie się z łamigłówką-wyzwaniem, żeby okazać się tę ociupinkę ...
  • Ubongo Lines (recenzja)
    Rodzina Ubongo powiększyła się. Grzegorz Rejchtman do wielu innych wariacji na temat swojego pierwotnego pomysłu dołożył teraz Ubongo Lines. Zasadniczo sam pomysł na grę nie ulega zmianie, zmienia się – powiedzmy – jej treść. Gramy tu prostymi, plastikowymi klockami, które pozwalają się – dzięki wycięciom – łączyć pod kątem prostym. Z nich powstają wymagane w zadaniu-łamigłówce ...
  • Ubongo Trigo (recenzja)
    Grając w polskie edycje gier z serii Ubongo zapełnialiśmy dotąd kafelkami pola złożone z prostokątów (Ubongo) lub sześciokątów (Ubongo extreme), składaliśmy bryły z trójwymiarowych klocków (Ubongo 3D), albo dopasowywaliśmy karty z kolorowymi polyomino (Ubongo – gra karciana). Kto łaknął nowych wrażeń, temu polecała się w międzyczasie Papua, w której Grzegorz Rejchtman pozwolił nam łączyć drogami ...
  • Ucho króla
    Na królewskim dworze otwiera się perspektywa awansu. Nadintendent finansów dworskich… o! To nie tylko brzmiałoby dumnie, ale i pozwoliło po cichu uszczknąć coś ze skarbca Korony. Nic dziwnego, że pretendentów do tak wysokiego stołka nie brakuje. Ostatecznie: Tylko głupi by nie spróbował. A że przeciwnicy siebie godni – stare wygi-dworzanie, intryganci pierwszej wody, złośliwcy uczeni w sztuce ...
  • Ufofarmer
    W grze Ufofarmer od wydawnictwa Granna gracze wcielają się w kosmitów, którzy przybyli na ziemię, aby poddać badaniom nieznane im gatunki zwierząt. Ich zadaniem jest porwanie na swoje statki jak największej ich liczby. Sama gra ma być – jak czytamy na pudełku gry – kosmiczną kontynuacją Superfarmera, ale szczerze mówiąc, powiązania pomiędzy obiema grami są zaledwie symboliczne, bo ...
  • Unter uns – smutna, piękna antygra
    Po co się gra? Dla zabawy, dla rozrywki, dla rywalizacji, czasami, żeby się przy okazji czegoś nauczyć. Nieważne jednak, jaki by to nie był cel, chodzi też o to, żeby miło i przyjemnie spędzić czas, trochę się pośmiać, poczuć dobrze w grupie znajomych. Czy można w takim razie stworzyć grę – taką antygrę właściwie chyba raczej ...
  • Vasco da Gama – recenzja
    Vasco da Gama to gra, która zdobyła sobie duży rozgłos wspinając się podczas targów Spiel’09 w Essen na szczyt rankingu magazynu Fair Play. Oczywiście żaden z essenowych rankingów nie może być uznawany za jakiś szczególny miernik jakości, ani tym bardziej popularności gry. Dla mnie – i mam nadzieję, że dla Was także – takie rankingi ...
  • Viamala – niezauważona nowość tegorocznych targów w Essen
    Parland Spiele to wydawnictwo zupełnie u nas nieznane. Nic dziwnego. Jeszcze do niedawna miało w swoim programie tylko jedną grę. Sagrada – gra wspomagająca naukę hiszpańskiego – została wydana w kooperacji ze znanym wydawnictwem językowym PONS. Dla polskich graczy pozycja zupełnie nieinteresująca. Jednak na tegorocznych targach w Essen wydawnictwo Parland Spiele pojawiło się ze swoją ...
  • Vitrail (recenzja)
    Tak jakoś wyszło, że najchętniej pisze się o dobrych, ciekawych i idealnych grach. Ale są też gry poza zaletami posiadające także jakieś wady. Ważne jest, żeby stwierdzić, czy plusy potrafią nam przesłonić potencjalne minusy. Ta recenzja dotyczyć będzie gry nietypowej i oryginalnej… może nawet zbyt nietypowej. „Vitrail” (po naszemu “Witraż”) autorstwa ...
  • Vive la Revolution! – recenzja
    „Revolution!”, gra Philipa duBarry, przenosi graczy do jednego z wielu miasteczek jakiegoś bliżej nieokreślonego kraju, ogarniętego właśnie tytułową rewolucją. Nie podaje się tu nazwisk ani nazw, nie odnosi do faktów, raczej abstrahuje zjawisko historyczne na potrzeby gry, która ma być w zamiarze autora – a wedle słów wydawcy – grą strategiczną o prostych zasadach i ...
  • Voodoo
    Voodoo to szybka gra karciana, o której już z góry warto wiedzieć, że potrafi zirytować, ale jeśli tylko macie odpowiednie podejście i dystans do siebie, sprowokuje do większego wysiłku umysłowego przy kolejnej partii. Dobra na rozgrzewkę przed cięższymi tytułami, jako wypełniacz wolnej chwili lub gra na zaakcentowanie finiszu udanego wieczoru z planszówkami. Koncept i zasady Voodoo są bardzo proste. Na 91 ...
  • W Zakładzie. Lubelski Lipiec ‘80 (recenzja)
    Gra „W Zakładzie. Lubelski Lipiec ‘80” to pierwszy produkt Fabryki Gier Historycznych. Wydawnictwo postawiło sobie ambitny cel: Połączyć solidnie działający, interesujący koncept z aspektem edukacyjnym. Jednym słowem „W Zakładzie” miało i bawić i uczyć. I myślę, że właśnie w takiej kolejności, bo uprzedzając pytania, od razu zdradzę: Nie mamy tu na szczęście do czynienia z ...
  • Was klotzt du?
    W tej recenzji chcę opowiedzieć o grze, której – z tego co wiem na dzień dzisiejszy – nie znajdziecie w polskich sklepach. Postanowiłem jednak mimo wszystko o niej napisać, bo mamy tu do czynienia z czysto autorskim i bardzo kreatywnym podejściem do kalamburów. Za Was klotzt du? stoi małżeństwo Inka i Markus Brand. Do tej pory mogliście tych dwoje ...
  • Watergate (recenzja)
    Afera Watergate, która stała się powodem jedynej w historii USA rezygnacji urzędującego prezydenta ze swojej funkcji, to temat przeciekawy, ale też – co tu dużo mówić – arcytrudny do przełożenia w planszówce. Szczególnie jeśli naprawdę chcieć oprzeć ją na rysie historycznym i oddać za pomocą mechaniki gry realia i uwarunkowania ujmowanych wydarzeń. Matthias Cramer ani ...
  • Wie verhext! – gra dla zauroczonych
    Najnowsza gra z serii alea przeszła w kraju nad Wisłą właściwie bez echa. Mało kto w nią grał, mało kto kupił, mało kto ma ją w sprzedaży. Wie verhext! Jakby ktoś urok rzucił! – tytuł gry pasuje do tej sytuacji nomen omen jak znalazł. Bo i jak mało który tytuł alei zdobywa sobie Wie verhext! fanów ...
  • Wilki i owce (recenzja)
    Moja poprzednia recenzja dotyczyła gry o owieczkach, ale była to gra trudno dostępna w Polsce. Teraz pora spojrzeć na pozycję bardzo popularną, dostępną nawet w sklepach z zabawkami i hipermarketach… i również traktującą o owieczkach. W 2006 roku Granna wydała polską edycję gry La Guerre des Moutons (ang. Woolly Bully) ...
  • Wind River – bizona naszego codziennego…
    W czasie targów Spiel 08 w Essen wydawnictwo Argentum zaprezentowało grę Wind River. Gra zwróciła na siebie uwagę i graczy i mediów – tych pierwszych głównie dlatego, że zapowiadała się ciekawie, tych drugich chyba raczej bardziej przez fakt, że jest to debiut belgijskiego autora Dirka Liekensa. Debiut – można powiedzieć – udany, bo w czerwcu ...
  • Wiochmen 2
    Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie, jak wyglądał Wiochmen Rejser z całym swoim przesympatycznym arsenałem prowizorycznych rozwiązań, w uroczej woalce lekko atawistycznego humoru, ten z pewnością od razu zauważy mnóstwo różnic pomiędzy pierwowzorem, a jego świeżo wydanym sequelem Wiochmenem 2. Pudełko inne, większe, solidniejsze z grafiką niby podobną, a jednak zupełnie odmienną. Dużo nowych kart. Do tego zamiast czerni ...
  • Wirus + Wirus 2 Ewolucja
    Trochę się wzdragałem zdradzić Wam tak na początku recenzji, że w Wirusa grywam już od dłuższego czasu. Bo to jakby zdradzić wszystko: Skoro recenzent pomimo grywa, to gra jest dobra, a jeśli do tego grywa od dłuższego czasu, to… wciąż dobra. Ale tak na logikę: Czy zdradzę się z moją opinią na początku czy na ...
  • Witchcraft – dwie garści niezłej magii z brzydkiego pudełka
    Witchcraft to druga z kolei planszowa gra Michała Oracza, do której tym razem przyłożył ręki także Ignacy Trzewiczek – wydawca oraczowej Neuroshimy Hex. Gra debiutowała na targach Spiel 2008 w Essen – razem z neuroshimowym dodatkiem Babel 13 i tam ją po raz pierwszy ujrzałem, w zasadzie – z powodu obowiązków na stoisku Wolf Fanga ...
  • Wroniec – jakby nie mierzyć, jednak gra
    W grudniu 2009 roku obchodziliśmy dwudziestą rocznicę wprowadzenia stanu wojennego. W grudniu 2009 roku ukazała się z tej okazji między innymi powieść Jacka Dukaja „Wroniec”. W grudniu 2009 wreszcie, przy okazji obchodów rocznicy i premiery powieści Dukaja razem wziętych pojawiła się – oparta na fabule tej powieści – gra edukacyjna o stanie wojennym. ”Wroniec” – ...
  • Wsiąść do Pociągu – Zmiana toru (recenzja)
    W ofercie dystrybucyjnej firmy Rebel pojawiła się linia gier dla jednego gracza – Logiquest. Są to łamigłówki, stworzone z myślą o szerokiej grupie odbiorców, bo pobawić się może nimi i dziecko i dorosły, a zaciekawiać mają przez wciągający temat i za każdym razem inny, unikalny mechanizm, zmuszający do nieszablonowego myślenia. W tym momencie, gdy piszę ten ...
  • Wszystkie dzieci świata (recenzja)
    “Jesteś mądra. Jesteś dobra. Jesteś ważna.” – mówi czarnoskóra opiekunka małej, białej dziewczynce w jednej z najpiękniejszych scen z filmu “Służące”. Film opowiada o czasach, gdy w Ameryce podziały rasowe boleśnie dotyczyły społeczności afroamerykańskiej, ale na szczęście dziś większość z nas umie zrozumieć jego przesłanie – wołanie o szacunek i wzajemne zrozumienie. I wielu z ...
  • Wszystko albo nic
    Wszystko albo nic to gra kooperacyjna.  Gramy razem przeciwko grze i przeciwko grze wygrywamy lub przegrywamy. Zasadniczo to nawet ciekawie jest przegrać. Na tym zresztą polegają gry kooperacyjne, że jak się uda, to pewnie – fajnie, a jak się nie uda – to w sumie jeszcze fajniej, bo wtedy ta specyficzna struna w ludziach się ...
  • Wtedy kiedy
    WTEDY KIEDY jest polską edycją gry CHRONOLOGY z 1996 r. Staramy się w niej odgadnąć daty odczytanych nam z kart wydarzeń i w ten sposób tworzyć własną linię czasu. Gracz, który jako pierwszy prawidłowo ułoży na swojej osi czasu 10 kart, zostaje zwycięzcą. Podobnie jak cel gry, tak i sam pomysł na rozgrywkę jest prosty. W ...
  • Wunderland
    Gdybyście byli kiedyś w Hamburgu, możecie wśród licznych atrakcji owego portowego miasta odwiedzić też Miniatur Wunderland. Szczególnie polecam, jeśli jesteście akurat fanami modelarstwa kolejowego – poczujecie się jak w raju. Na ponad 1300 m², podzielonych na 8 obszarów prezentujących różne obszary geograficzne (od Skandynawii po Afrykę i od Niemiec po USA) jeździ ok. 1.000 modeli pociągów, przemierzając w sumie 13.000 m torów. ...
  • Wypas – polskie Fasolki
    Historia niektórych naszych polskich gier jest bardzo ciekawa. Na przykład Wypas Michała 'Puszona’ Stachyry i Michała „Sqvy Zasowskiego, o którym dzisiaj opowiem, podobno nie tyle powstawał, co raczej się wykuwał – w Kuźni (Gier) oczywiście. Na proces wykuwania wpływ mieli potencjalnie zainteresowani – szczególnie, gdy chodzi o oprawę graficzną. Była ankieta w internecie, były trzy ...
  • Wyprawa do El Dorado & Demony Dżungli (recenzja)
    Odkąd w 2019 roku wydawnictwo Nasza Księgarnia wydała Wyprawę do El Dorado, autorstwa słynnego Reinera Knizii, gra ta – inaczej niż jakże wiele innych polskich premier – nie traci na popularności. Raz, że to rzeczywiście bardzo udana gra, jeden z najciekawszych, najpełniejszych projektów Knizii w ogóle. Dwa, że to gra także przyjemna dla oka – ...
  • Wyścig balonów
    W ostatnim kwartale 2019 roku pojawiła się w handlu gra Wyścig balonów. To debiut jej autora, Grzegorza Buźniaka, a zarazem efekt jego wygranej w konkursie “Stwórz grę i wskocz na półkę Empiku”. Gra została wydana nakładem wydawnictwa Foxgames. Tytuł oraz retro-sympatyczna ilustracja na okładce jednoznacznie określają czas i miejsce akcji gry. Przenosimy się jakieś 100 lat ...
  • Wyspa Szamana
    Wyspa Szamana to gra, która niemal całkowicie zniknęła w cieniu Choinki, a dziś pęta się gdzieś na marginesach programu wydawniczego Naszej Księgarni. Oba tytuły zostały wydane w tym samym czasie, ale cała para promocyjna poszła zasadniczo w produkt tematycznie bardziej związany z okresem okołoświątecznym. Potem był przełom roku i kolejne premiery. W efekcie Wyspa Szamana ...
  • Yokai
    Japońskie duchy Yokai – jak wielu Polaków – nie pałają miłością do odmieńców. Celem graczy jest przywrócić harmonię w ich świecie dzięki ponownemu pogrupowaniu ich w rodziny. Udobruchane towarzystwem sobie podobnych – odzyskają spokój. Yokai jest kompaktową grą kooperacyjną. Od dwóch do czterech graczy stara się w niej  jak najszybciej uporządkować karty duchów zgodnie z ich ...
  • Żabki (recenzja)
    Army of Frogs (polski tytuł Żabki) jest kolejną z gier, których polska premiera ma odbyć się w tym roku. Wydawnictwo Gen Four Two jest marką niespecjalnie rozpoznawalną na naszym rynku. Jednym z głównych powodów takiego stanu rzeczy jest zapewne znikoma liczba wydanych przez firmę gier. W Polsce znany jest jedynie ...
  • Żabki, mądry poddany i latający koń
    W starożytnych Indiach pewien król w skazał swego poddanego na śmierć. Mężczyzna zaczął błagać, żeby mu darowano karę, obiecując:, „Jeśli królu będziesz miłosierny i oszczędzisz moje życie, w ciągu roku nauczę twego konia latać „. „Zgoda”, powiedział król, „Ale jeśli w tym czasie koń nie będzie umiał latać, zostaniesz stracony’. Kiedy jego pełna niepokoju rodzina zapytała ...
  • Zaczarowane drzewo
    Zaczarowane drzewo to strategiczno-zręcznościowa gra rodzinna, która zachwyca pięknymi ilustracjami Tomka Larka oraz faktem, że niemal w 100% jest grą drewnianą. Zagracie w nią w gronie od 2 do 4 osób w wieku już od 6 lat, a tak zasygnalizowany wiek minimalny bardzo wyraźnie przesuwa rodzinny charakter tego tytułu w dziedziny typowe dla gier dla ...
  • Zafiksowani (recenzja)
    Jeśli odwiedzacie Zagramy regularnie, wtedy na pewno nie przegapiliście ani recenzji No way, Jose! ani tekstu o Gębach. Dziś opowiem o kolejnej grze wydanej w tym samym formacie wydawniczym, co obie pozostałe. Łączą je: pudełko, udana, konsekwentna szata graficzna oraz mechanizm obstawiania czy typowania. Dzieli jednak – dużo więcej. Zafiksowani jako grę quizową pomyślano w dość ...
  • Zagadkopisy (recenzja)
    Wydawnictwo Albi przysłało mi swoje Zagadkopisy. Szczerze mówiąc, chciało mi je przysłać już wcześniej, ale człowiek głupi, to się “natenczas” wykręcił. Że niby o czym tu pisać, skoro to w zasadzie zestawy łamigłówek, a łamigłówki to chyba sam człowiek wie, czy człowiek lubi, czy nie i co tu kogo do czego przekonywać. No cóż….Człowiek czasem bywa ...
  • Zaginiony Ląd (recenzja)
    W grze Zaginiony Ląd Cédricka Chaboussita, autora m.in. Herbatki dla dwojga, zorganizujemy wyprawę śladami sławnych odkrywców. Stety-niestety, inni gracze mają taki sam cel. Każdy chce odkryć przejście do mitycznej krainy jako pierwszy. Zaczyna się więc energiczny wyścig. Trzeba zadbać o odpowiednie środki transportu, aby móc przeszukiwać różne zakątki świata w poszukiwaniu ukrytych wskazówek. Nad wyprawą ...
  • Zagraj w Triles (print and play)
    Kilka dni temu w serwisie Pionek.net upublicznione zostały zasady gry i elementy gry Triles autorstwa twórcy serwisu Łukasza Rygało. Ponieważ miałem okazję towarzyszyć tej grze w jej powstawaniu i m.in. zagrać w nią jako jeden z pierwszych, powiem o niej kilka słów i podzielę się moimi wrażeniami z tych rozgrywek. Triles to abstrakcyjna gra logiczno-strategiczna dla ...
  • Zamek Kasteliny
    Niesłabnący blask przyciąga królewskie dzieci do opuszczonych murów. – czytamy we wstępie do instrukcji Zamku Kasteliny – Błyszczące szafiry, szmaragdy, rubiny i cytryny – każdy potomek króla chciałby je mieć! Jednak otrzymać skarb mogą tylko najsprytniejsi! Osoby, które jako pierwsze odnajdą w zamku 10 klejnotów tego samego koloru, zdobędą wymarzone bogactwo.  Zamek Kasteliny to gra pamięciowa ...
  • Zamki Toskanii (recenzja)
    Przy pisaniu o Zamkach Toskanii aż kusi, żeby porównywać tę grę z wcześniejszymi Zamkami Burgundii. Lubimy porównywać, szczególnie jeśli i sam autor czy wydawnictwo nas do tego prowokuje – podobnym tytułem, podobnym tematem, podobieństwem wizualnym komponentów gry. Myślę wręcz, że wprost taki był plan. Nawet jeśli ostatecznie te podobieństwa są więcej niż mniej naciągane, bo ...
  • Zamki z piasku
    Sezon na gry… sezonowe W wakacje szczególnie ciepło polecają się gry o tematyce wiadomej. Wystarczy się przyjrzeć, aby spostrzec, że większość wydawców z roku na rok coraz wyraźniej myśli już w kategoriach “produktów sezonowych”. Takie gry przykrojone tematyką do specyficznych potrzeb i oczekiwań graczy wybierających się w różnego rodzaju bliższe i dalsze wojaże łatwo zresztą odróżnić ...
  • Zbuduj swoje miasto (recenzja)
    Sięgając po „Zbuduj swoje miasto” od razu wiemy, co nas czeka – przynajmniej, jeśli chodzi o tematykę gry. Tytuł zapowiada to jednoznacznie, podobnie jak ilustracja placu budowy na pudełku. Oglądając zatem w sklepie zafoliowaną grę  pojawi się nam nie tyle pytanie ‘Co będziemy robić w trakcie rozgrywki?’ tylko raczej ‘Jak będziemy to swoje miasto budować?” ...
  • Żelazna kurtyna
    Żelazna kurtyna to gra, w której zagramy maksymalnie 18 kart i położymy raptem kilka drewnianych znaczników. Ani chybi więc tzw. minigra. Bo i rekwizytorium symboliczne, i czas rozgrywki zwięzły – nawet jeśli do tych 20 minut z pudełka zejdziemy pewnie dopiero po kilku partiach. Mimo kompaktowości całego konceptu, jest w nim też odpowiednia głębia, i to ...
  • Zero
    Podejrzewam, że gdyby można było stworzyć grę z zerową liczbą zasad, to Reiner Knizia na pewno miałby już taką w swoim dorobku. Tymczasem (już od 1998 roku) ma na koncie grę Zero – zasad jest tu oczywiście nieco więcej niż żadnej, ale też tytuł odnosi się przecież do czego innego – do celu gracza. W Zero chodzi o ...
  • Zew Przygody (recenzja)
    Zew Przygody to gra, która pozwala nam stworzyć bohatera i opisać jego historię oraz przygody. Niektórzy z nas grali może już w Roll Player, która zmierzała tematycznie w podobnym kierunku. Ja grałem raz i doceniając odkrywczą eklektyczność w łączeniu gatunków, uznałem wtedy, że to niekoniecznie gra dla mnie. Zew Przygody z Roll Player łączy pomysł ...
  • Zhakujesz moje hasło? (recenzja)
    W Zhakujesz moje hasło? dwóch graczy lub dwa grające przeciwko sobie zespoły graczy rywalizują w łamaniu szyfrów. Gra – przez wprowadzenie zasady “kto pierwszy” – rozwija popularny koncept wisielca w zabawę bardziej emocjonującą niż pierwowzór. Schlebia przy tym gustom przede wszystkim młodszej grupy odbiorców – nie wyłączając jednak wcale dorosłego, co przeżyłem na własnej skórze, grając ...
  • Znajdź pluszaka (recenzja)
    Gra dedukcyjna dla trzylatków? Brzmi dziwnie, prawda? Może dla większości z nas, ale na pewno nie dla wydawnictwa Muduko. W jego programie pojawiła się Znajdź pluszaka, która mieni się być kooperacyjną grą dedukcyjną dla najmłodszych przedszkolaków właśnie. Pomysł jest prosty: W grze mamy pięć różnych pluszaków i pięć kryjówek w dziecięcym pokoju. Zadaniem graczy jest ustalenie, ...
  • Zooloretto (recenzja)
    Tegoroczny zdobywca nagrody Spiel des Jahres zostawił w pobitym polu czterech innych konkurentów ze ścisłego grona finalistów. Większość graczy upatrywała zwycięzcy w Jenseits von Theben czy Der Dieb von Bagdad. Stało się jednak inaczej i prestiżową nagrodę Gry Roku 2007 zgarnęło Zooloretto. Zooloretto jest grą stricte rodzinną, adresowaną do szerokiego grona odbiorcy. Liczba graczy od 2 ...
  • Zoon (El Moondo)
    Siedzą przy stole naprzeciwko siebie. Przed każdym dwa rzędy po 6 zakrytych kart. Pomiędzy tymi rzędami miejsca tyle, że można by położyć jeszcze dokładnie dwanaście kart w dokładnie dwóch rzędach. Jakaś dziwna rzecz, ale chyba gra: na zmianę zaglądają w swoje zakryte karty leżące na blacie i przemieszczają je po tym czymś, co wyglądałoby jak ...